1.) Is fake carrier-fraude strafbaar?
Het valt onder verschillende vormen van fraude, zoals:
– Oplichting (valse identiteit)
– Diefstal of verduistering (goederen verdwijnen)
– Documenten- of identiteitsfraude
Voor de politie en justitie is dit een ernstige vorm van georganiseerde, ondermijnende en vaak internationale criminaliteit.
2.) Wie is aansprakelijk als goederen verdwijnen?
Fake-carrier fraude raakt direct aan de kern van vervoerdersaansprakelijkheid. De vraag “wie betaalt de schade?” hangt af van de rol die partijen spelen en welk juridisch regime van toepassing is.
De hoofdregel: De vervoerder die het transport heeft aangenomen blijft verantwoordelijk, óók als hij het werk vervolgens doorgeeft aan een ondervervoerder die een fake carrier blijkt te zijn. Rechters zijn hier streng in. Is er gecontroleerd bij uitbesteding? Zijn identiteit, kenteken, en legitimatie geverifieerd? Zijn er duidelijke contractuele afspraken gemaakt?
Als er onvoldoende controles zijn uitgevoerd, blijft de schade meestal voor rekening van de vervoerder.
CMR-vervoer (internationaal wegvervoer)
Relevant zijn vooral:
– Art. 3 CMR – Hulppersonenregel. De vervoerder is aansprakelijk voor handelen van “personen van wie hij zich bedient”.
– Art. 17 CMR – Hoofdaansprakelijkheid. De vervoerder is aansprakelijk voor verlies van goederen tenzij sprake is van overmacht. Fake-carrier fraude wordt bijna nooit als overmacht gezien.
– Art. 29 CMR – Uitzondering bij opzet / bewuste roekeloosheid.
Indien de vervoerder ernstig nalatig is (bijv. geen enkele controle op ondervervoer), vervalt de aansprakelijkheidslimiet. Omdat een fake carrier opzettelijk de goederen wegneemt, vervalt de aansprakelijkheidslimitering vrijwel altijd.
AVC-vervoer (nationaal wegvervoer). Ook onder de AVC 2002 geldt dat een vervoerder aansprakelijk is voor fouten van hulppersonen (art. 11 en 13 AVC).
Ook hier: nalatigheid bij selectie of controle van de ondervervoerder leidt tot mogelijk volledige aansprakelijkheid. Bij opzettelijk of bewust roekeloos handelen van de directie van de vervoerder vervalt de aansprakelijkheidslimitering.
3.) Wat moet een vervoerder minimaal controleren?
Voorbeelden van controles die als normaal en noodzakelijk worden gezien:
– Vooraf de nodige bedrijfs- informatie en documenten opvragen.
– Een grondige online verificatie van bedrijfs- en contactgegevens + de documenten.
– Kenteken en naam chauffeur vooraf laten doorgeven en (laten) verifiëren bij het laden.
Als deze controles ontbreken, is de kans groot dat een vervoerder juridisch aansprakelijk is.
4.) Hoe kijken verzekeraars hiernaar?
Schade door een fake carrier valt niet automatisch onder de verzekering.
Verzekeraars bekijken altijd:
– Is er zorgvuldig gecontroleerd?
– Zijn de juiste procedures gevolgd?
– Was de ondervervoerder bekend en betrouwbaar?
Bij onvoldoende zorg kan dekking beperkt of afgewezen worden. Kijk in de polisvoorwaarden van uw eigen vervoerdersaansprakelijkheidsverzekering om te controleren welke eisen uw verzekeraar stelt.
5.) Hebben opdrachtgevers ook verplichtingen?
Ja, maar in beperkte mate. Zij mogen ervan uitgaan dat de vervoerder zijn werk zorgvuldig uitvoert. Wel helpt het als opdrachtgevers afspraken maken, zoals:
– Vooraf aanleveren van kentekens
– Geen verdere uitbesteding
– Verplichte ID-check
– Individuele referentienummers i.p.v. algemene
Dit versterkt de positie van beide partijen.
6.) Wat is de rol van de expediteur?
Een expediteur regelt vervoer namens zijn klant, maar vervoert niet zelf. Toch speelt hij een belangrijke rol bij het voorkomen van fake-carrier fraude. Juridisch heeft de expediteur een zorgplicht: hij moet zorgvuldig controleren of een vervoerder echt, betrouwbaar en bevoegd is.
Doet hij dat onvoldoende, dan kan hij aansprakelijk worden gesteld voor nalatigheid. Van een expediteur wordt verwacht dat hij controles uitvoert. Denk aan; bedrijfsinformatie checken, vergunningen verifiëren en alert zijn op verdachte signalen.
Handelt hij zorgvuldig, dan is hij meestal niet aansprakelijk voor de schade, maar voert hij nauwelijks checks uit, dan kan hij wél verantwoordelijk worden gehouden. Kort gezegd: de expediteur bewaakt de poort. Zorgvuldige selectie en controle zijn cruciaal om fraude te voorkomen en juridische problemen te vermijden.
7.) Wat is de rol van warehouse?
Warehouses spelen een cruciale rol in het voorkomen van fake-carrier fraude. Zij zijn het laatste controlepunt voordat goederen het terrein verlaten. Daarom is hun juridische verantwoordelijkheid groter dan vaak wordt gedacht.
Magazijnmedewerkers moeten controleren of:
– De chauffeur bevoegd is om goederen op te halen.
– Het voertuig en kenteken overeenkomen met de vooraf aangeleverde informatie.
– De vervoerder die zich meldt daadwerkelijk is wie hij zegt dat hij is.
– Er geen afwijkingen zijn in documenten, timing of communicatie.
Waarom is dit zo belangrijk?
Als goederen worden meegegeven aan een fake-carrier, kan het warehouse, of de opdrachtgever die het warehouse inzet, worden aangesproken op:
– Onvoldoende toezicht
– Onvoldoende identiteitscontrole
– Het niet naleven van overeengekomen veiligheidsprocedures
In de praktijk betekent dit: een simpele check bij de poort kan duizenden tot miljoenen euro’s schade voorkomen.